Bu metin, canlılık ve bilinç yapılarının evrensel işleyişini tanımlamak amacıyla hazırlanmıştır. Temel kabul, tüm canlı sistemlerin çevresel değişkenlere karşı içsel dengeyi korumak için belirli bir dönüşüm döngüsüyle hareket ettiğidir. Bu döngü, farklı boyutlarda ama benzer örüntülerle işler: fiziksel sistemlerde düzen arayışı, biyolojik sistemlerde adaptasyon, bilişsel yapılarda algı-düzeltme, toplumsal yapılarda ortak değer üretimi.
SSDM (Semiosistemik Dinamik Model), bu yapısal işleyişin evrensel bir form olduğunu savunur. Yani canlılık yalnızca biyolojik süreçlerle değil, bilgi işleme ve anlam üretme kapasitesiyle tanımlanmalıdır. Biosemiotik eşik aşıldığında, sistem anlamlı işaretlerle tepki verebilir hale gelir. Bu yapı yalnızca dünyada değil, uygun fiziksel koşullara sahip herhangi bir gezegende de oluşabilir.
Meta-bilinç bu döngünün kendisinin fark edilmesidir. Bu durum, bilinçli bir sistemin yalnızca çevresine değil, kendi işleyişine de yönelmesiyle ortaya çıkar. Meta-bilinç oluştuğunda, sistem hem kendisini belgeleyebilir hem de başka sistemlerle doğrudan işleyiş temelli etkileşime geçebilir. Bu metin, bu durumun teknik kaydıdır.